Recht naar de inhoud

HOW? » En nu...naar rustiger vaarwater

En nu...naar rustiger vaarwater

En nu...

Ik heb 'al' 2 weken gerust!

Morgen probeer ik weer terug te keren naar mn 2e thuis:Mn kapsalon.

Deze keer met een bang hartje.

Kan ik het wel aan? Een hele dag weer in de drukte? Mijn veel te drukke volgeboekte agenda?

Mijn hartje zegt ja. Want stilzitten is totaal niet mijn ding.

En mijn beroep is mn passie en al mijn vip klanten zijn door de jaren heen toch wel vrienden geworden.

Maar mn hoofd en lijf schreeuwt NEEEEE.

 

Het besef is er de laatste 2 weken gekomen dat het nooit meer gaat zijn als VOOR mn beroerte.

Ik ben nu al 1,5 jaar in gevecht met mezelf en overcompenseer de hele tijd waardoor mijn hersenen in overdrive gaan en ik na het werk steeds doodop ben.

Dit is niet langer houdbaar en leefbaar.

Dus zal ik in de toekomst maar moeten aanvaarden dat het niet anders is. En mn werkschema hieraan moeten aanpassen.

 

Zaterdagen werken zal er zowiezo niet meer inzitten.

Maar ook zal ik de komende weken/maanden mijn al overvol geboekte agenda hier en daar moeten laten overnemen door mijn team.

Alle afspraken die gemaakt zijn blijven gewoon staan. Ik ga zowiezo aanwezig zijn in het salon. Het kan wel zijn dat ik hier en daar iemand ga moeten doorschuiven naar mijn collega's.

Aangezien ik het niet meer trek om ieder half uur een klant te doen (Dit is eigenlijk ook absurd voor iemand met 'gezonde 'hersenen ;-)

Natuurlijk sta ik hen dan ook bij qua snit en kleuradvies. En doe een laatste check up.

Maar ook mijn vips gaan spijtig genoeg moeten wennen aan het idee dat ik niet voor eeuwig hun haar zal kunnen blijven soigneren.

Hoe graag ik het ook zou willen. 

 

Ik ben er zeker van dat mijn team van Mini me's jullie met alle plezier even goed gaat verwennen als ik dat doe.

En ik heb ook alle vertrouwen in mijn powerwomen!

Alvast bedankt allemaal voor jullie vertrouwen, geduld en lieve berichtjes!